Икки инсон яшар руҳимда
Энг аввало тинглашни билдим,
Дард айтишса, йиғлашни билдим.
Ғазаб тутса йўқликда сачраб,
Сўнг яна жон улашни билдим.
Юрт дардида яшадим ҳар дам,
Ажралмадим одамлардан ҳам.
Мажруҳларнинг ёнида хаста,
Мискин билан бирга чекдим ғам.
Ағёрдан ҳол сўрадим йўқлаб,
Бўлмаслигин билсам ҳам оқлаб,
Алам қилар нодон ёнида,
Телба бўлган кунимни ёдлаб.
Одамларни суйиб яшайман,
Гоҳ куйиб, гоҳ кўниб яшайман.
Икки инсон яшар руҳимда,
Мен бирини кўмиб яшайман...
Муаллиф: Мунаввара УСМОНОВА – Ўзбекистонда хизмат кўрсатган маданият ходими, «Саодат» журнали Бош муҳаррири, шоира.
Музаффар МУҲАММАДНАЗАР ижросида ўқилди.
Комментарии